"Yaz dostum bir dünya ki haklı haksız karışmış… Yaz dostum boşa koysan dolmaz, dolusu alır mı?” Ne büyük bir sitem, ne derin bir muhasebe…
Barış Manço sadece bir şarkı söylemedi; bir dönemin vicdanını dillendirdi.
Onun “Yaz Dostum” diye başlayan çağrısı aslında hepimizeydi.
Çünkü gerçekten de öyle bir dünyada yaşıyoruz ki; haklı ile haksızın yeri değişmiş, doğru ile yanlış yer değiştirmiş. Gürültü çok, adalet az. Söz çok, samimiyet eksik.
“Boşa koysan dolmaz, dolusu alır mı?” derken; emeğin kıymet görmediği, liyakatin yerini yakınlığın aldığı bir düzeni anlatıyordu belki de. İnsan ne yaparsa yapsın yetmiyor bazen. Ne kadar doğru olursan ol, kalabalık yanlışın içinde yalnız kalabiliyorsun.
Ama Barış Manço’nun bize bıraktığı en önemli miras şu:
Yazmak…
Susmamak…
Şahitlik etmek…
Haksızlık karşısında kalem tutmak.
Doğruyu haykırmak.
Dünyanın karışmış terazisine rağmen kendi vicdan terazimizi şaşırmamak.
Belki dünya düzelmez hemen…
Belki haklı her zaman kazanmaz…
Ama yazanlar oldukça, konuşanlar oldukça, vicdan sahibi insanlar oldukça umut da tükenmez.
Yaz dostum…
Çünkü yazmak, bazen susmaktan daha büyük bir direniştir.
